زلف تو بلند و شاعرانه..

انبوه نگاهت آهوانه

دزدیده نگاه تو مرا کشت

آن لحظه که می روی به خانه

می ریخت شلال گیسوانت

با شانۀ باد روی شانه

در کوچه به جز من و تو کس نیست

دستی بکشم به موت یا نه؟

بر خنگ خیال من نشستی

ای ماه وش عزیزدانه

از گردش چشم تو نمانیم

ما را چه به گردش زمانه